25 - وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ . بپرهيزيد از فتنه‌اى كه راست و تنها به بدان و ستمكاران شما نرسد و بدانيد كه خداوند سخت‌گير است ( و چون عقوبت رسد بىگناه و باگناه را درگيرد ) . 26 - وَ اذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآواكُمْ وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . ياد كنيد آن‌گاه كه شما اندك بوديد ، و زبون و گرفتار در زمين ، همواره مىترسيديد كه مردمان شما را بربايند ، پس شما را پناه داد ( و به مدينه فرود آورد ) و شما را به يارى خود پيروزى داد و از خوشيها روزى پاك بخشيد تا مگر او را سپاس گزاريد . 27 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ . اى مؤمنان ، با خدا و رسول در عهد و پيمان كج نرويد و خيانت نكنيد و در امانتهاى خود خيانت نكنيد درحالىكه شما مىدانيد ! 28 - وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ أَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ . و بدانيد كه مالهاى شما ( و سود و زيانهاى شما ) و فرزندان شما نزد خداوند آزمايش است و بدانيد كه مزد بزرگ نزد خداوند داريد . 29 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . اى گرويدگان ، اگر از خشم و عذاب خدا بترسيد خداوند ميان شما و عذاب جدائى افكند و گناهان شما را بسترد و شما را بيامرزد و خداوند صاحب فضل بزرگ است . 30 - وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ . ياد بياور آن‌گاه كه كافران مكرها كردند و سازها ساختند تا تو را به بند گيرند يا بكشند يا تو را از شهر بيرون كنند ! و در نهان باهم مىسازند و خداوند سازنده‌تر از همه سازندگان است . 31 - وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا قالُوا قَدْ سَمِعْنا لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ . آنگاه كه سخنان ما را بر ايشان خواندند ، گفتند : شنيديم اگر بخواهيم ما هم مثل اين سخنان خواهيم گفت ! اين‌ها نيستند جز افسانه‌هاى پيشينيان ! 32 - وَ إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَلِيمٍ . و آن‌گاه گفتند : خداوندا اگر آنچه محمّد مىآورد حق است پس بر ما از آسمان سنگ ببار يا آنكه عذاب دردناك بما بياور ! ( تفسير ادبى و عرفانى ) 24 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ . آيه . استجابت به زبان اهل اشارت بر دو وجه است : يكى استجابت توحيد و ديگرى استجابت تحقيق ، توحيد يكتا گفتن مؤمنان است و تحقيق يكتا بودن عارفان ، توحيد صفت روندگان و تحقيق حال ربودگان است ! آن صفت خليل است و اين صفت حبيب . خليل رونده بود به درگاه عزّت و ايستاده بود بر مقام خدمت ، حبيب ربوده شده و در صدر دولت به حرمت نشسته ! روش سالكان بر متابعت رسول در استجابت ظواهر است ، و كشش ربودگان بر مشاهدهء داناى غيب در استجابت سرائر است ، از اين نظر پيشواى طريقت گفت : وقتى خدا و رسول او شما را مىخوانند ، خدا را به دلهاتان اجابت كنيد ( جواب دهيد ) و رسول خدا را به ظاهرتان